Eelke Dekker schrijft op zijn blog een post over de wisseling van de Rijksbouwmeester die op 1 juli 2008 plaatsvond. Om wat van die bijeenkomst te delen plaatste hij de tekst (pdf) van de voordracht die Abram de Swaan gaf over de toekomst van stedenbouwkundig Nederland online.

Het is een leuke voordracht om te lezen, waarin diverse elementen uit de huidige ruimtelijke ordening aan de orde komen. Over een van de elementen, inspraak, heb ik hieronder een quote geplaatst. Interessante gedachte om mee te nemen bij het organiseren van participatieprocessen.

“Elk grensoverschrijdend initiatiefstuit hier op een linie van verspreide veto’s. Dat komt omdat telkens weer gemeenten, ook de kleinste, en zelfs deelraden en buurtcomités kunnen, ja zelfs moeten meebeslissen. Dat moet de mensen meer betrekken bij het openbaar bestuur en de eigen leefomgeving. En dat doet het. Maar de mensen worden in die context aangesproken als bewoners, op een deelbelang. Daar maken ze zich dan sterk voor: geen doorgaand verkeer door hun speelstraat, geen dancing in hun wijk, geen opvangcentrum voor asielzoekers, geen rioolgemaal. Niet dat ze daar als burgers, ofals kiezers tegen zijn, ze hebben het als bewoners alleen liever niet naast de deur. Als ze eenmaal uitgeïnspraakt zijn, blijft hun wijk weer schoon, heel en veilig. Maar ondertussen maken hun opgeschoten kinderen op vrijdagavond dat ze wegkomen naar de grote stad en trekken de ouders de volgende ochtend in de auto, in de file, erop uit om te winkelen in de meest nabije binnenstad, waar het zo rommelig en afwisselend kan zijn en waar je nog eens iets onverwachts te zien krijgt. Kortom: de aggregatie van lokale deelbelangen leidt helemaal niet tot een optimale ruimtelijke ordening waarin ook bovenlokale belangen meewegen en burgers beslissen op grond van een bredere waaier aan overwegingen dan enkel die van het buurtbelang.”

Adriaan de Swaan in de voordracht ‘Nederland die grote stad’, Atelier Rijksbouwmeester, 1 juli 2008